Fecr-i Âtî
1909 – 1912
“Sanat şahsî ve muhteremdir” ilkesiyle yola çıkan, sembolizmin etkisindeki kısa ömürlü topluluk.
1909’da kurulan topluluk, Servet-i Fünûn’un devamı gibi görüldü ve toplumdan kopuk bulunarak eleştirildi. Topluluk dağıldıktan sonra ortaya çıkan en kalıcı ses, şiirde müziği ve telkini esas alan Ahmet Haşim oldu.
Özellikleri
- Sembolizm etkisi
- Bireysel, içe dönük şiir
- Ağır dil
- Kısa ömürlü bir topluluk