Toplumcu Gerçekçilik
1930 – 1980
Edebiyatı toplumsal adaletsizliği göstermenin ve değiştirmenin aracı olarak gören; köyü, işçiyi ve ezilen insanı anlatan çizgi.
Nazım Hikmet’in serbest ve dinamik şiiri bu çizginin başlangıcıdır. Romanda Sabahattin Ali taşra ve aydın bunalımını, Yaşar Kemal Çukurova’yı ve eşkıya efsanelerini destansı bir dille anlattı.
1950’lerden sonra “köy romanı” bu anlayışın en verimli kolu oldu.
Özellikleri
- Sınıf çatışması, sömürü, köy ve işçi hayatı
- Anlaşılır, halka dönük dil
- Serbest nazım ve yeni şiir biçimleri
- Bireyden çok toplumsal tipler