Bir Gönül Deriçesinden Yine Bir Nur Oldı Peydâ

Eşrefoğlu Rumi

Bir gönül deriçesinden yine bir nur oldı peydâ
Aklumı başumdan aldı beni kıldı delü şeydâ

Temâmet gönül cihânın o nûrun şu'â'ı tutdı
Yir ü gök tecceli toldı tağ u taş u kûh u sahra

Ne ki var cemî-i eşyâ nikâbın götürdi yüzden
Kâmûsını gördüm ol dôst bana ma'şûk oldı her câ

Nireye kim bakarısam gözüm anı görür ancak
Görinen oldur hem gören kanı gelsün imdi bînâ

Ne vücûd u ne 'adem var ne zamân u ne mekân var
Ne pîş ü pes ne fevk ü taht ne yesâr u ne hôd-yümnâ

Kaynak: Vikikaynak · Telif süresi dolmuş eser