Çocuklar
ÇOCUKLAR
Diyorlar ki: «Bak, ne güzel dem çekiyor şu bülbül;
Bak, bir yerde yetişir mi böyle bir has, sadberk gül?
İkisinden birini seç, hangisi çok güzeldir?
Sana gül mü, şu bülbül mü kendisini sevdirtir?...»
Ey çocuklar, ben sizleri onlardan çok severim;
Yüzünüze her gün baksam yine doymaz gözlerim.
Şu dünyada sizler kadar sevecek şey bulamam;
Ah, sizlerden aldığımı hiç bir şeyden alamam.
Onlar ne ki?... Bu toprağın bir çiçeği, hayvanı!
ise onun büyük bir mahluku, insanı!
Onun viran yerlerini şenletecek evlâdı!
Sizlersiniz, onun ağlar gözlerini silecek;
Sizlersiniz, onun için candan geçip ölecek;
Sizlersiniz, onun aşkı, ümitleri, hayatı!...
Kaynak: Vikikaynak · Telif süresi dolmuş eser