Arifler Ortasında

Yunus Emre

Arifler ortasında Sufilik satmayalar
Cun Sufiye ihlas oldu, Aşka riya katmayalar

Ya gel bildiğinden eyit, yahut bilenlerden işit
Teslimin ucun tutup, hiç sözü uzatmayalar

Kuran'ı virip idi, gönüle evim dedi
Gönül ev ıssın bilmez ademden tutmayalar

Mumsuz baldır şeriat, tortusuz yağdır tarikat
Dost için balı yağa ne için katmayalar

Evvel Adem yanıldı, uçmakta buğday yedi
İşi Hak'tan bilenler şeytandan tutmayalar

Şirin huylar eyleğil, tatlı sözler söyleğil
Sohbetlerde Yunus'u hergiz unutmayalar

* * *
Arif : İlim irfan sahibi
Sufi : Derviş, mutasavvıf
Uçmak : Cennet
Hergiz : Asla

Kaynak: Vikikaynak · Telif süresi dolmuş eser