Aşk Bahrisi
Benem ol aşk bahrisi denizler hayran bana
Derya benim katremdir zerreler umman bana
Kafdağı zerrem değil ay u güneş bana
Haktır aslım şek değil, mürşittir Kur'an bana
Yok iken ol barigâh, var idi ol padişah
Ah bu aşk elinden ah, dert oldu derman bana
Adem yaratılmadan can kalıba girmeden
Şeytan lanet olmadan arş idi seyran bana
Yaratıldı Mustafa, yüzü gül gönlü safa
Ol kıldı bize vefa, ondandır ihsan bana
Şeriat ehli ırak eremez bu menzile
Ben kuş dilin bilirim, söyler Süleyman bana
Yunus bu halk içinde eksikliktir Hak bilir
Divane olmuş çağırır, dervişlik buhtan bana
* * *
Bahri : Bir cins deniz ördeği, deniz
Derya : Deniz
Katre : Damla
Umman : Okyanus
Zerre : En küçük parca
Murşit : Rehber, Hak aşığı, Şeyh
Arş : Göğün en yüksek katı
Safa : Berraklık
Vefa : Sözde durma
İhsan : Lütuf, bağış
Şeriat : Kuranın yüzeysel emirleri
Ehil : İş bilen
Menzil : Varılacak hedef
Buhtan : İftira
Kaynak: Vikikaynak · Telif süresi dolmuş eser