Ne kaanûna ne cebr ü zûra ne hünkâra tâbidir

Ziya Paşa

Ne kaanûna ne cebr ü zûra ne hünkâra tâbidir
Bu bender-gehte herkes dirhem ü dînâra tâbidir

Felek bir mâh-rû aşkıyle devr ettirdi dünyâyı
Benim bahtım aceb bir kevkeb-i seyyâra tâbidir

Müselsel bir esârettir zaruret her hükümette
Ki sultan nâzıra nâzır da hizmet kâra tâbidir

Giden gelmez gelen meşkûktür bil kadrini hâlin
Bu dehrin mihnet ü zevki bütün efkâra tâbidir

Sehâb âsâ yürürler yerde câmid gördüğün dağlar
Bütün zerrât bir kaanûn-ı istimrâra tâbidir

Ehâlî tâbi’-i metbû’dur şâha hakikatte
Yekûnun hükmü bâlâsındaki mikdâra tâbidir

Ziyâ efkâr-ı asra ittibâ’ et râhat istersen
Has ü hâşâk zîrâ cûşiş-î enhâra tâbidir

Çevrimiçi kaynak: Edebice 1870 yılında yazılmıştır.

Kaynak: Vikikaynak · Telif süresi dolmuş eser