Virgül ( , )

Cümle içinde kısa duraklamaları gösterir; eş görevli kelimeleri, sıralı cümleleri, ara sözleri ve hitapları ayırır.

Eş görevli kelime ve kelime gruplarını ayırmak için

Birbiri ardınca sıralanan eş görevli kelimeler virgülle ayrılır. Son ikisi arasında “ve, veya, ile” gibi bağlaçlar varsa virgül konmaz.

• Çantasına kitap, defter, kalem ve silgisini koydu.

Sıralı cümleleri ayırmak için

Birbirine bağlı kısa cümleler virgülle ayrılır.

• Eve geldi, çantasını bıraktı, pencereyi açtı.

Hitaplardan sonra

Seslenme ve hitap sözlerinden sonra virgül konur.

• Sevgili okurlar, bu ay Huzur’u okuyoruz.
• Annemi aradım, Ayşe.

Ara söz ve ara cümleleri ayırmak için

Cümlenin akışını kesen ara sözler iki virgül arasına alınır. Ara sözler uzun çizgiyle de ayrılabilir.

• Tanpınar, Yahya Kemal’in öğrencisi, zaman üzerine çok düşündü.

Özneden sonra (yanlış anlamayı önlemek için)

Normalde özneden sonra virgül konmaz. Ancak özneden sonraki kelime, özneyle birlikte okunduğunda yanlış anlaşılacaksa virgül gerekir.

• Genç, kadına baktı.: Bakan genç biri, bakılan bir kadın.
• Genç kadına baktı.: Bakılan genç bir kadın.

Cevap kelimelerinden sonra

“Evet, hayır, peki, tamam, olur, yok” gibi kelimelerden sonra virgül konur.

• Evet, bu kitabı ben de okudum.

Ondalık kesirlerde ve adreslerde

Ondalık kesirleri ayırmak için virgül kullanılır. Adreslerde bölümleri ayırmak için de virgül konabilir.

• 2,75
• Atatürk Cad., No: 12, Kadıköy

Sık yapılan yanlışlar

• Yanlış: Ali, ve Ayşe geldi. · Doğru: Ali ve Ayşe geldi. (“ve” bağlacından önce virgül konmaz.)
• Yanlış: Ben, yarın geleceğim. · Doğru: Ben yarın geleceğim. (Yanlış anlamaya yol açmıyorsa özneden sonra virgül konmaz.)
• Yanlış: Evet bu doğru. · Doğru: Evet, bu doğru. (Cevap kelimelerinden sonra virgül konur.)