Dolap Niçin İnilersin

Yunus Emre

Dolap niçin inilersin
Derdüm vardur inilerem
Ben Mevlâ’ya âşık oldum
Anun içün inilerem

Benüm adum dertli dolap
Suyum akar yalap yalap
Böyle emreylemiş Çalap
Derdüm vardur inilerem

Beni bir dağda buldılar
Kolum kanadum yoldılar
Dolaba lâyık gördiler
Derdüm vardur inilerem

Ben bir dağun ağacıyam
Ne tatluyam ne acıyam
Ben Mevlâ’ya duacıyam
Derdüm vardur inilerem

Yunus bunda gelen gülmez
Kişi murâdınca olmaz
Bu fânîde kimse kalmaz
Derdüm vardur inilerem

Şiir üzerine

Şiir, su dolabıyla konuşan şairin sorusuyla başlar; sonra söz dolaba geçer. Dağdan kesilip getirilen ağaç, asıl yurdundan koparılmış insan ruhunun simgesidir; dolabın inleyişi ise Tanrı’dan ayrı düşmüş ruhun özlemidir. Dolabın konuşturulması teşhis ve intak sanatının en bilinen örneklerindendir. Şiir yüzyıllar boyunca sözlü ve yazılı olarak aktarıldığı için nüshalar arasında küçük farklılıklar bulunur.