İstiklâl Marşı

Mehmet Âkif Ersoy

Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak;
Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.
O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;
O benimdir, o benim milletimindir ancak.

Çatma, kurban olayım, çehreni ey nazlı hilâl!
Kahraman ırkıma bir gül! Ne bu şiddet, bu celâl?
Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helâl.
Hakkıdır Hakk’a tapan milletimin istiklâl.

(Telif hakları nedeniyle şiirin yalnızca bir bölümü verilmiştir.)

Şiir üzerine

İstiklâl Marşı, 12 Mart 1921’de TBMM’de kabul edildi. Mehmet Âkif, yarışma için ödül konmasına rağmen ilk başta katılmadı; ısrarlar üzerine yazdığı şiiri kabul edildi ve ödülü bir yardım kuruluşuna bağışladı. Şiir on kıtadan oluşur; burada marş olarak okunan ilk iki kıta yer almaktadır. İkinci kıtada hilâle seslenilmesi nida ve teşhis sanatlarının örneğidir.