Halit Ziya Uşaklıgil
1866 – 1945 · İstanbul
Batılı anlamda ilk olgun Türk romanlarının yazarı; “Mai ve Siyah” ve “Aşk-ı Memnu” ile romanımızı teknik olgunluğa ulaştıran usta.
Hayatı
Uşşakîzâde ailesinden gelir. Gençliği İzmir’de geçti; burada Fransızca öğrenerek Batı romanını tanıdı, ilk denemelerini yayımladı. 1893’te İstanbul’a yerleşti ve Servet-i Fünûn topluluğunun en önemli romancısı oldu.
V. Mehmed Reşad döneminde Mabeyn başkâtipliği yaptı. Hayatının son döneminde yazdığı “Kırk Yıl” ve “Saray ve Ötesi” adlı anıları dönemin önemli tanıklıklarıdır.
Edebî kişiliği
Realizm ve natüralizmin tekniğini benimsedi. Ruh tahlillerinde ve tasvirlerinde son derece ayrıntılıdır. Yazdığı dönemde ağır bir dili vardı; sonraki baskılarda eserlerini kendisi sadeleştirdi.
Eserleri
- Mai ve Siyah (1897)
- Aşk-ı Memnu (1900)