Divan Edebiyatı
13. yüzyıl – 1860
Arap ve Fars edebiyatlarının etkisiyle saray ve medrese çevresinde gelişen; aruz ölçüsü, mazmunlar ve sıkı biçim kurallarıyla tanınan klasik edebiyat.
Anadolu’da 13. yüzyılda başlayan divan şiiri, 16. yüzyılda Fuzûlî ve Bâkî ile klasik çağını yaşadı. 18. yüzyılda Nedîm şiire İstanbul’un gündelik hayatını, mahallî söyleyişi taşıdı; Şeyh Gâlib ise sebk-i Hindî’nin ince hayal dünyasıyla bu geleneğin son büyük sesi oldu.
Şairler şiirlerini “divan” adı verilen kitaplarda toplar; mesnevi gibi uzun anlatılar da yazarlardı.
Özellikleri
- Aruz ölçüsü ve beyit nazım birimi
- Gazel, kaside, mesnevi, rubai, şarkı
- Mazmun ve kalıplaşmış imgeler (gül, bülbül, servi, mum)
- Arapça ve Farsça kelime ve tamlamalar
- Bütün değil, beyit güzelliği esas