Servet-i Fünûn (Edebiyat-ı Cedîde)
1896 – 1901
Servet-i Fünûn dergisi çevresinde toplanan, “sanat için sanat” anlayışını benimseyen, ağır ve süslü bir dille batılı tekniği olgunlaştıran topluluk.
Recaizade Mahmut Ekrem’in öncülüğünde, Tevfik Fikret’in derginin edebiyat bölümünü yönetmeye başlamasıyla 1896’da toplanan sanatçılar, Türk romanını ve şiirini teknik açıdan Batı düzeyine taşıdı.
Halit Ziya’nın “Mai ve Siyah” ve “Aşk-ı Memnu”su ilk gerçek anlamda batılı romanlar sayılır. Dergi 1901’de yayımlanan bir çeviri yazı yüzünden kapatılınca topluluk dağıldı.
Özellikleri
- Sanat için sanat; bireysel konular
- Ağır, Arapça-Farsça yüklü süslü dil
- Serbest müstezat, sone, terza-rima gibi biçimler
- Realizm ve natüralizm etkisinde roman
- İstanbul dışına çıkmayan, kötümser bir dünya